فقه روابط بین الملل

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استاد حوزه علمیه قم

چکیده

در این مقاله، روابط بین­ الملل از دیدگاه فقه شیعه مورد بررسی قرار گرفته است. فقها به این مطلب اشاره کرده­اند که دورۀ غیبت، دورۀ هدنه و ترک جنگ است، زیرا جهاد ابتدایی، مشروط به حضور امام است؛ پس در عصر غیبت که جهاد ابتدایی وجود ندارد، کشور اسلامی، با ایجاد روابط   مسالمت­آمیز و براساس احترام متقابل اهداف اسلام را پیگیری می­کند. روابط بین ملت­ها و کشورها به علت گوناگونی اندیشه­ها تفاوت دارد. رابطه با کشورهای اسلامی براساس اجرای عدالت و اخوت و از خودگذشتگی، و با کشورهای غیراسلامی براساس احترام متقابل و  مسالمت­آمیز است، زیرا اسلام خواهان صلح است و رابطه خود را با قراردادهای گوناگون از قبیل قرارداد صلح، امان، ذمه، عهد و غیره برقرار می­کند. در اسلام جهاد ابتدایی، مشروط به شرایط ویژه­ای است که تا آن شرایط محقق نشود جنگ با کفار مشروع نیست. اما اگر احکام اسلام و یا حقوق شهروندان مسلمان و یا سرزمین اسلامی مورد هجوم دشمن قرار گیرد تمام افراد جامعه باید به دفاع برخیزند. این نوع جهاد را جهاد دفاعی می­گویند که هیچ­گونه شرطی ندارد جز توانایی دفاع و استقامت در برابر دشمن.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

International relations jurisprudence

نویسنده [English]

  • Ayatollah Seyyed Noor al-Din Shariatmadar Jazaeeri
Seminary Schools and University Professor
چکیده [English]

This paper is a study of international relations according to Shiite jurisprudence. Jurisprudents pointed out that the time of occultation (of Imam Mahdi) is a time of ceasefire and suspension of hostilities because the Primary Jihad is necessary given that the Imam is present. Thus, at the present time when there is no primary jihad, Islamic countries follow their Islamic goals through establishing peaceful relationships and mutual respects. Due to the diversity of thoughts, the relationships among countries may vary. Relationship with Islamic countries is based on the implementation of justice, brotherhood, and self-sacrifice, and those with non-Islamic countries is on mutual respect and peace because Islam favors peace. According to Islam, primary jihad is restricted to specific conditions and if they are not met, war with the infidels cannot be started. But, if Islamic verdicts, and or the rights of Muslim citizens and Islamic lands are violated, all the members of the society should rise against it. This type of jihad is called defensive jihad which has no conditions except the ability to fight and resist against the enemy.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Political Fiqh
  • international relationship
  • Islamic diplomacy
  • primary jihad
  • defensive jihad
  • ceasefire
  • security in Islam